Metody pracy

Naszym głównym celem jest wychowanie ludzi śmiałych, przedsiębiorczych, mających dobry kontakt z otoczeniem, dobrze radzących sobie w życiu !!!

Metody stymulujące rozwój osobowości:

- kinezjologia edukacyjna według P. Dennisona – korzystnie wpływa na koordynowanie działania obu półkul mózgowych, co rozwija motorykę dziecka oraz płynność ruchów ciała;
- metoda ruchu rozwijającego W. Sherborne – wspomaga rozwój społeczny i emocjonalny dziecka, pozwalająca mu lepiej orientować się w schemacie własnego ciała i w przestrzeni, jak również nawiązywać bliskie kontakty z innymi dziećmi podczas ćwiczeń i zabawy.

Metodę CMC (Children Massaging Children - Dzieci Dzieciom Dar Dotyku = 4xD)

- realizacja programu polega na wzajemnym masowaniu dzieci, wybranych części ciała: pleców, głowy i dłoni.
Regularny udział w tych zabawach daje nastepujące efekty:
- poprawa komunikacji, zwiększenie zaufania w grupie,
- zwiększenie umiejętności budowania własnych granic, poprawa koncentracji i uwagi,
- doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej,
- zwiększenie wśród dzieci zachowań empatycznych,
- eliminacja zachowań agresywnych,
- to czas wyciszenia, odpoczynku i relaksacji,
Podczas zajęć dzieci słuchają płyty ze specjalnie skomponowanymi piosenkami, które są instrukcją do techniki. Dzieci masują się wzajemnie, a nauczycielka jedynie wspiera prawidłowość procesu.

Metodę gimnastyki twórczej R. Labana

wykorzystywanie różnorodnych pomocy (np. szarf, wstążek, piłek), które ułatwiają twórcze wyrażenie przeżyć wewnętrznych, tworzenie improwizacji ruchowych i wyzwolenie aktywności ruchowej. Elementy tej metody urozmaicają zestawy ćwiczeń ruchowych nauczyciel podczas prowadzenia zajęć łączy słowa, rytm i muzykę. Na zajęciach towarzyszy dzieciom swoboda, humor i śmiech.

Rozwijamy sprawność manualną

poprzez lepienie, wycinanie, wygniatanie, wydzieranie, formowanie, modelowanie, malowanie palcami, malowanie na dużych powierzchniach papieru, malowanie do słuchanej muzyki, wykonywanie prac za pomocą techniki origami, która rozbudza w dziecku, w sposób prosty i niezawodny, ciekawość świata, fantazję i chęć samodzielnego tworzenia.

Elementy pedagogiki Marii Montessori

– kształtowanie samodzielności i wzmacnianie wewnętrznej motywacji, cierpliwości i szacunku dla człowieka oraz jego pracy. Formowanie postaw wzajemnej pomocy bez rywalizacji

W zakresie edukacji przyrodniczej

stosujemy metody eksperymentu. Sadzimy i pielęgnujemy rośliny, gromadzimy okazy przyrodnicze, obserwujemy zmiany zachodzące w przyrodzie, karmimy zwierzęta a także organizujemy różne akcje proekologiczne.

Metodę aktywnego słuchania muzyki wg. Batii Strauss

- metoda ta daje dzieciom możliwość uczestniczenia w utworze muzycznym i przeniknięcia do jego struktury. Podczas zabaw dzieci mogą wcielać się w role muzyków, dyrygenta, mogą także dowolnie zmieniać swoje funkcje. Dużą zaletą tej metody jest możliwość kształcenia dziecięcych gustów muzycznych - ponieważ do zabaw wykorzystywane są utwory m.in. J.F Heandla,
S. Rachmaninowa, L. van Beethovena, J. Straussa, Fr. Schuberta w opracowaniu Batii Strauss, Teresy Oleszko, Lenki Pospisilowej. Ponadto zabawy prowadzone tą metodą dają dzieciom niezwykle dużo energii, zadowolenia z własnych działań, poprawiają koncentrację oraz kształcą dziecięcą wyobraźnię.

Metodę Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej – „Dziecięca matematyka”

- według autorki tej metody najważniejszym elementem edukacji matematycznej są osobiste doświadczenia dziecka. Na podstawie owych doświadczeń zachodzi proces tworzenia pojęć matematycznych oraz powstawania umiejętności, co jest niezbędne do rozwoju myślenia i hartowania dziecięcej odporności. W związku z tym wszelkie działania dydaktyczne powinny być zorganizowane w formie gier i zabaw. Program edukacji matematycznej zbudowany jest z 12 obszarów które należy realizować w następującej kolejności:
-orientacja przestrzenna
-rytmy
-kształtowanie umiejętności liczenia oraz dodawania i odejmowania
-wspomaganie rozwoju operacyjnego rozumowania
-rozwijanie umiejętności mierzenia długości
-klasyfikacja
-układanie i rozwiązywanie zadań arytmetycznych
-zapoznanie z wagą i sensem ważenia
-mierzenie płynów
-intuicje geometryczne
- konstruowanie gier
-zapisywanie czynności matematycznych znakami (+,-,=,>,<). Podana kolejność uwzględnia stopniowanie trudności oraz prawidłowości rozwoju dziecka. Jest to sprzyjający klimat dla stymulowania uzdolnień matematycznych dzieci przygotowując tym samym dzieci do nauki matematyki w szkole.

Glottodydaktyka

Jest to metoda przygotowująca dzieci (nawet bardzo małe) do nauki czytania i pisania, nastawiona na indywidualny tryb nauczania, zgodnie z możliwościami dziecka. Metoda prof. B. Rocławskiego opracowana jest w taki sposób, że okres potrzebny na przygotowanie dzieci do nauki czytania ma na celu dążenie do osiągnięcia przez dziecko jak najwyższego poziomu sprawności analizatora słuchowego, wzrokowego, kinestetyczno-ruchowego. Wydłużony czas przygotowania dziecka do podjęcia nauki pisania i czytania sprzyja także kształtowaniu słuchu fonetycznego, umożliwia odbiór i różnicowanie dźwięków pod względem fonetycznym. Podczas zabaw dzieci mają kontakt z literami małymi i wielkimi pisanymi oraz małymi i wielkimi drukowanymi. Zasadniczą rolę w metodzie tej odgrywają zabawy służące rozwijaniu sprawności językowej, opanowaniu języka i kształceniu poprawnej wymowy, a następnie zabawy prowadzone w zakresie syntezy i analizy sylabowej a następnie głoskowej. Dzieci, które dokonują już syntezy i analizy fonemowej mogą być wprowadzane w świat liter. Glottodydaktyka łączy naukę czytania z nauką pisania i techniką płynnego czytania ze zrozumieniem. Prof. B. Rocławski domaga się właściwego dla każdego dziecka wydłużenia czasu na przygotowanie do nauki czytania i pisania oraz skrócenia do minimum czasu opanowania tych czynności. Wg. prof. B. Rocławskiegoi należy przeciwdziałać zjawisku czytania przez literowanie (głoskowanie) wyrazów. Ćwicząc czytanie techniką "ślizgania się" z litery na literę w miarę doskonalenia tej umiejętności zastępujemy ją czytaniem płynnym w tempie zbliżonym do mówienia.
Program "Nauka czytania i pisania" prof. B. Rocławskiego daje ogromną szanse indywidualnego podejścia przez nauczyciela do każdego dziecka. Poszczególne punkty programu są kolejnymi "kamieniami milowymi" na drodze do czytania i pisania których nie wolno zgubić, a do których dziecko ma prawo dojść w swoim czasie i swoją własną ścieżką.

Podstawowe zasady glottodydaktyki:
1. Życzliwy stosunek do dziecka i podmiotowe traktowanie dziecka
2. Dobre poznanie dziecka i w przypadku stwierdzenia dysfunkcji objęcie spacjalistyczną opieką zwłasza logopedyczną
Dobre rozpoznanie dziecka w czasie pierwszych miesięcy pobytu w przedszkolu obejmuje:
- stan sprawnosci komunikowania się,
- stan percepcji wzrokowej,
- stan wierności i zakresu pamiętania jednostek językowych odbieranych słuchem i wzrokiem,
- stan syntezy i analizy słuchowej i wzrokowej,
- stan sprawnosci manualnej,
- stan rozwoju społeczno- emocjonalnego,
- stan rozbudzenia poznawczego,
- stan zdrowia fizycznego, psychicznego i społecznego.
3. Wyjście od języka mówionego, a nie pisanego, czyli takiego, z jakim dziecko styka się już od narodzin i jaki jest mu najbliższy
4. Świadome wprowadzenie zabaw doskonalących mowę już od najmłodszej grupy przedszkolnej.
5. Maksymalne wydłużenie czasu na przygotowanie do czytania i pisania i skrócenie do minimum czasu opanowania płynnego pisania i sprawnego czytania ze zrozumieniem.

Zadania z zakresu czytania i pisania:
1. Ćwiczyć czytanie wyrazów techniką "ślizgania się" z litery na literę.
2. Nauczyć poprawnego pisania i łączenia wszystkich 44 liter małych i wielkich wg podobieństwa w kierunkach kreślenia.
3. Wdrażać do globalnego czytania wyrazów o dużej frekwencji w tekstach.
4. Dążyć do skrócenia do niezbędnego minimum czasu wymawiania głosek w czytaniu techniką "ślizgania się"
5. Uczyć cichego czytania
6. Wdrażać do płynnego pisania sylab i wyrazów w liniaturze. Zwracać uwagę na umieszczenie znaku diaktrycznego w momencie pisania danej litery lub po napisaniu litery sąsiedniej.
7. Zachęcać do czytania książek i czasopism dziecięcych
8. Kształcić wrażliwość i świadomość ortograficzną. Zachęcać do posługiwania się podstawowymi zasadami ortograficznymi. Zapoznać z klasyfikacją fonemów
9. Wprowadzić "Złotą Odznakę Czytelnika" i "Złotą Odznakę Pisarza"

Najważniejsze założenia metody:
1. Wydłużenie czasu przygotowania do czytania i pisania (od 3 lat)
2. Dbanie o osiągnięcie przez dziecko najwyższej sprawności analizatora słuchowego i wzrokowego
3. Efektywne rozwijanie koordynacji wzrokowo- ruchowej
4. Rozwijanie orientacji przestrzennej
5. Przygotowanie do czytania i pisania zaczyna sie od syntezy, a później analizy:
- sylabowej
- morfemowej
- logotomowej
- logotomowo-fonemowej
- fonemowo-logotomowej
- fonemowej
6. Doskonalenie pamięci fonetycznej i wzrokowej
7. Ćwiczenie odczytywania z ust głosek i prostych wyrazów
8. Wydłużanie głosek trwałych w wyrazach
9. Wdrażanie do czytania metodą "ślizgania się" z litery na literę
10. Wprowadzenie liter podstawowych i niepodstawowych
11. Wyróżnienie lewej strony (serce)
12. Czytanie własnego pisania
13. Kształtowanie wrazliwości i świadomości ortograficznej

Niektóre pomoce wykorzystywane w glottodydaktyce:
a) klocki logo walory
- zabawy konstrukcyjne
- oswojenie dzieci z literami
- wskazanie na "trawkę" na dole klocka (punkt odniesienia)
- zapoznanie z czterema wariantami
- kontakt z całym alfabetem
- manipulacja - ćwiczenie motoryki małej
- nauka czytania i pisania - układanie całych zdań
- przygotowanie do pisania w liniaturze
- ortografia ( litery podstawowe i niepodstawowe)
- uwrażliwienie zapisywania wieloznaków
b) glottodywaniki walory
- znakomicie pomaga dzieciom we właściwym wiązaniu liter z głoskami
- na początkowym etapie służy do rozpoznawania i identyfikowania liter
- pokazuje drogę kreślenia liter
- ćwiczenia w zakresie motoryki i koordynacji
- wdraża do prawidłowego wybrzmiewania głosek w izolacji
- uczą poprawnego zapisu ortograficznego
c) plansze do poczatkowej nauki czytania walory
- zapoznanie z techniką czytania jaką jest "ślizganie"
d) rozsypanki walory
- doskonalenie percepcji wzrokowej
- doskonalenie percepcji słuchowej
- wiązanie percepcji z fonemem
- rozpoznawanie liter
- obrazki bez podpisów - ćwiczenie syntezy i analizy
- obrazki z podpisami - zaznaczanie liter podstawowych i niepodstawowych
- układanie od strony lewej do prawej